WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Wat is de basis voor goed werkende reïntegratie? Lisa Patience uit Melbourne, van wie ik de aanpak beschreef in Down under reïntegratie van mensen met een vlekje in Melbourne Australië, had een helder, in alles doorklinkend uitgangspunt, namelijk het scheppen van een vertrouwensband.

Nu is dat niet uniek. Veel coaches en klantmanagers kiezen voor dit uitgangspunt en er zijn ook veel bewijzen dat het werkt. In de Gilde projecten beschrijven en ontwikkelen klantmanagers van gemeenten en werkcoaches van het UWV de door hen gehanteerde methode. In veel gevallen en altijd als het gaat om klanten die erg lang een uitkering hebben, is het uitgangspunt het scheppen van een vertrouwensband. De manier waarop dit wordt aangepakt kan onderling natuurlijk wel verschillen.

Toch is dit niet vanzelfsprekend.

Er is een concurrerend principe. Laten we dit principe duidelijkheid noemen.  Duidelijkheid wordt  door organisaties of projecten niet vaak als begrip gebruikt om hun werkwijze te omschrijven. Vertrouwen wel. Toch kan er nauwelijks misverstand bestaan over welke werkwijzen en aanpakken we hier onder verstaan. Voorbeelden van een aanpak met als noemer duidelijkheid zijn bijvoorbeeld

  • workfirstprojecten
  • projecten met als onderdeel een tegenprestatie
  • projecten met een volledige of gedeelteijke werk of arbeidsverplichting
  • projecten met een aanwezigheidsplicht.

Duidelijkheid bestaat er vaak uit dat klip en klaar is dat het hebben van een uitkering geen vanzelfsprekenheid is en dat hieraan ook plichten zijn verbonden. Er is niets mis met het uitgangspunt duidelijkheid.

Maar er is wel iets merkwaardigs aan de hand.

Aanhangers van de duidelijkheidstrend zijn vaak van mening dat het altijd werkt. Het is gewoon een kwestie van iedereen die kan werken ook aan het werk zetten. Of, zoals de directeur van een groot reïntegratiebedrijf ooit tegen mij zei: 

als mensen kunnen pissen, kunnen ze ook werken.

Omgekeerd zijn adepten van de vertrouwensopvatting er van overtuigd dat workfirst en hiermee vergelijkbare projecten fundamenteel fout en zelfs schadelijk zijn. Veel welzijnswerkers vinden dit en ook in de gezondheidszorg kom je dit veel tegen.

Ik was het indertijd eens met die directeur, dus behoor ik tot de duidelijkheidstroming. Maar met twee aantekeningen.

  1. Het is mogelijk om duidelijk te zijn en een vertrouwensband te ontwikkelen. Iedereen met kinderen weet dat. Als een ouder een kind bestraft, behoeft het vertrouwen niet geschonden te raken. Wat wel heel belangrijk is dat uitkeringsorganisaties (met hun arsenaal aan repressieve middelen) een helder maatregelenbeleid hanteren. Dit is echter lang niet altijd het geval.
  2. Het is wenselijk om te varieren in aanpak. Voor klanten die net in de uitkering zitten, voor niet willers is een duidelijke aanpak de beste. Voor klanten met veel problemen is een aanpak op basis van een vetrouwensband veel effectiever. Zie hiervoor de beschrijving van het project van Lisa Patience.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s