WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Reïntegratie is een werkterrein onder grote druk van de politiek. Er wordt een groot vraagteken gezet bij de effectiviteit. Is het geen weggegooid geld? Wat zeggen de verschillende partijen hierover in hun verkiezingsprogramma’s?  Hieronder een overzicht:

Het CDA gooit het over de boeg van de selectiviteit

Publieke middelen voor bemiddeling dienen selectief te worden ingezet ten behoeve van mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt en arbeidsgehandicapten. Re-integratiegelden worden door een gestandaardiseerde aanpak ingezet die de zelfredzaamheid en activering bevordert, waarbij de vraag van werkgevers centraal komt te staan en de inzet van middelen (bemiddeling, scholing, loonkostensubsidies) wordt gekoppeld aan het vervullen van vacatures. Uitzendbureaus moeten een vaste plek op het Werkplein krijgen.

D66 houdt het op effectiviteit en kondigt een bezuiniging aan

Re-integratie effectiever. Veel re-integratie gelden en subsidies helpen nauwelijks bij het begeleiden van mensen naar het verkrijgen van werk. D66 wil overheidsgelden zo effectief en efficiënt mogelijk inzetten en schrapt daarom een deel van de re-integratiegelden en loonkostensubsidies. Om de re-integratie een nieuwe impuls te geven wil D66 dat nieuwe experimenten met de uitvoeringspraktijk op gemeentelijk niveau op korte termijn mogelijk worden gemaakt, met als oogmerk dat de re-integratie in de nabije toekomst doeltreffender wordt uitgevoerd dan nu het geval is.

De Christenunie neemt de geheimtaal van gemeenten over en wil voorsal iets doen aan het “zittend bestand”

Gemeenten moeten ook het zittend bestand in de WWB activeren. Hiertoe screenen ze elke 3 jaar hun volledige bestand en komt er een prestatieverplichting voor deze groep, die mede afhangt van de conjunctuur. Niet uitkeringsgerechtigden kunnen – in hun zoektocht naar werk – een beroep doen op ondersteuning vanuit de gemeente. Re-integratietrajecten bieden uitzicht op minimaal 1 jaar werk. Er wordt meer ingezet op no cure, less pay contracten. Hierdoor worden de effectiviteit en efficiency vergroot. Het UWV wordt opgeheven. De onafhankelijke arbeidsdeskundige keuring vindt plaats op de Werkpleinen en de gemeenten worden verantwoordelijk voor alle re-integratie.

De PVDA zingt een bekend refrein

De overheid kan een bijdrage leveren door vrijvallende (re-integratie-)gelden in te zetten als loonkostensubsidies voor met name oudere werknemers en werknemers aan de onderkant van de arbeidsmarkt.

en

de PvdA laat niemand aan de kant staan. Voor wie regulier werk (nog) niet is weggelegd vormt de sociale werkvoorziening of vrijwilligerswerk een zinvolle vorm van participatie. Veel mensen zullen niet (meteen) een volledige betaalde baan kunnen vinden. Hen helpen we actief hun positie te verbeteren. Zonodig krijgen ze een opleiding of een leer- werkbaan aangeboden. De PvdA blijft integratie van gehandicapten in het reguliere bedrijfsleven stimuleren, evenals de doorstroming vanuit de sociale werkvoorziening om zo de wachtlijst de verkorten. De beste manier om te emanciperen is werk. Daarom is gelijke toegang tot de arbeidsmarkt voor mannen en vrouwen, minderheden en mensen met een beperking van groot belang. De overheid geeft het goede voorbeeld en stimuleert waar mogelijk werkgevers. Als stimuleren niet werkt, komen er quota.
Sinds een aantal jaren zijn gemeenten verantwoordelijk voor de Wet Werk&Bijstand. Veel mensen zijn daardoor sneller aan het werk geholpen. Dat succes willen we voortzetten. Gemeenten moeten ook verantwoordelijk worden voor de ondersteuning van jonggehandicapten in werk en inkomen (WAJONG). Veel arbeidsgehandicapten moeten aanspraak doen op verschillende regelingen (WAJONG, WSW, AWBZ, WMO) om te kunnen participeren. De PvdA zet zich in om deze regelingen en de daarbij behorende indicatiestellingen zo snel mogelijk te stroomlijnen.

Ook de PVV zingt een bekend refrein maar van een totaal ander liedje

Stoppen re-integratie, het werkt niet en kost miljarden.

De SP ziet vooral het spook van het kapitalisme rondwaren.

Grootschalige commerciële reïntegratiebedrijven zijn een geldverslindende flop. We draaien de marktwerking in de reïntegratie terug, zodat niet winst maken maar werk bieden centraDe financiële prikkels om de re-integratiegelden zo resultaatgericht mogelijk in te zetten, worden aangescherpt. De verantwoording over de re-integratiebudgetten wordt ook voor overheidsorganisaties persoonsgebonden, zodat inzichtelijk wordt tot welke resultaten de inspanningen hebben geleidal komt te staan. We schaffen het UWV af en brengen de taken onder bij de gemeente.

de SGP

De financiële prikkels om de re-integratiegelden zo resultaatgericht mogelijk in te zetten, worden aangescherpt. De verantwoording over de re-integratiebudgetten wordt ook voor overheidsorganisaties persoonsgebonden, zodat inzichtelijk wordt tot welke resultaten de inspanningen hebben geleid

de VVD zoekt het in een herziening van taken

Naast de re-integratietaken voor wat betreft de Wwb, Wsw, WIJ en de Wet Wajong worden ook de overige re-integratietaken exclusief neergelegd bij de gemeenten. Zolang de effectiviteit van re-integratiebeleid niet is aangetoond, worden re-integratietrajecten alleen nog voor bijzondere doelgroepen als arbeidsgehandicapten ingezet en kunnen gemeenten met minder geld toe. Re-integratiebeleid wordt effectiever als het gericht is op werk in niet-gesubsidieerde banen en voldoende inkomensprikkels bevat, zodat een baan meer oplevert dan een uitkering. Bovendien heeft het schrappen van de langdurigheidstoeslag in de Wwb een positief effect op de arbeidsparticipatie van mensen in de bijstand. Het UWV als uitkeringsinstantie wordt opgeheven, maar het UWV blijft wel keuringen uitvoeren. De uitvoering van uitkeringen als WW en WIA wordt overgedragen aan marktpartijen. Om jeugdwerkloosheid verder terug te dringen, worden de mogelijkheden uitgebreid om jongeren tijdelijk aan te stellen.

en Groenlinks ten slotte doet dat ook

Er komt een Wet investeren in mensen (WIM) die de Wet werk en bijstand (WWB), Wet investeren jongeren (WIJ), Wajong en delen van de Wet sociale werkvoorziening (WSW) bundelt tot een nieuwe regeling waarin participatie centraal staat. Kern van de WIM is dat iedereen die langer dan een jaar werkloos is en geen WW meer krijgt, een participatiecontract afsluit met de gemeente, tegen een vergoeding van ten minste het wettelijk minimumloon, zonder vermogens- of partnertoets. Gemeenten krijgen de ruimte om individuele afspraken te maken over bijvoorbeeld scholing, begeleiding naar werk, aangepast werk, vrijwilligerswerk, mantelzorg of zorg voor chronisch zieke kinderen of kinderen met een handicap. Wat mensen kunnen staat centraal. Tegenover geld van de gemeenschap staat in alle gevallen een plicht tot participatie naar vermogen. Gemeenten zijn verplicht een Ombudsman WIM aan te stellen, zodat iedere burger tot zijn recht komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s