WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Ik sprak met mijn vriend en collega Martin Reekers over witte raven en hun vermogen om zich zonder regels in een organisatie te handhaven en toch goed werk te leveren (en hun geringe overlevingskans). Hij kwam met een ander prachtig voorbeeld uit de vogelwereld: over mezen en roodborstjes. Beide vogelsoorten zijn blijkbaar in staat te leren maar de ene soort is daarin veel handiger dan de andere. In de jaren vijftig kwam de melkboer nog langs en vulde vaak een gereedgezette kom met melk. Dit gaf mezen en roodborstjes de kans de room van de melk te scheppen. Dat ging goed tot de introductie van de flessenmelk. De dop op de fles maakte de room onbereikbaar totdat de beestjes leerden dat het mogelijk was de dop door te pikken. Zo konden ze toch nog van de room snoepen.

Waar het om gaat is hoe deze leerervaring werd verbreid. Hierin blijken mezen veel succesvoller dan roodborstjes. De reden is dat mezen in zwermen leven en roodborstjes solitair. Mezen hadden dus veel meer kans om het kunstje van elkaar af te kijken dan roodborstjes.

Is de witte raaf (en dan niet de echte maar de metafoor voor klantmanager/jobcoach) ook een solitair opererende vogel?

Dit soort dienstverlening speelt zich in de beslotenheid van de spreekkamer af. Betekent dit nu ook dat klantmanagers en werkcoaches ook altijd roodborstjes zullen zijn (en dus maar weinig van elkaar kunnen leren)? Of zijn het toch mezen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s