WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Ik sprak Marijke Braams na lange tijd weer eens na het concert van Regina Albrink dat door mijn Gilde bondgenoot Gejo Duinkerken in zijn huiskamer was georganiseerd.

We hadden het over klantmanagers, de geteisterde frontlijnwerkers van sociale diensten in Nederland. Een groep mensen die ik goed ken omdat ik nu eenmaal bij een sociale dienst werkzaam ben en waarnaar Marijke veel onderzoek heeft gedaan. Marijke had gevonden dat het grootste deel van de klantmanagers zijn werk gewoon goed deed. Iets wat mij niet verbaasde. Er is maar een kleine groep die er niet veel van bakt en er is een kleine groep die juist veel presteert. Vooral over die laatste groep heb ik al vaak gehoord en ik heb er hier ook over geschreven.

In Rotterdam heten ze witte raven; in Amsterdam hebben ze het over pareltjes.

Ook voormalig Divosa voorzitter Tof Thissen sprak van witte raven.

Ze zijn me zeer lief, de witte raven. Een foto van een witte raaf sierde lange tijd de header van dit blog.

Wanneer is een klantmanager nu eigenlijk een witte raaf? Witte raven zijn klantmanagers van sociale diensten die op kreatieve wijze hun klanten aan werk of een andere nuttige bezigheid helpen en zich hierbij niets van regels aantrekken. Het is opmerkelijk dat veel managers van sociale diensten de afgelopen jaren hebben gepleit voor regelruimte voor professionals.

Handboek soldaat moet het raam uit.

is de afgelopen jaren een  veel gebezigde kreet. Het merkwaardige is dat er helemaal geen regelruimte is ontstaan voor de witte raven, ondanks de hartstochtelijke pleidooien voor regelvrijheid.  Er is zelfs duidelijk minder ruimte voor de professional dan vroeger.

Hoe kan dat?

Sociale diensten zijn altijd organisaties geweest waar het stikte van de regels. Deze waren ondergebracht in een  meerdelig handboek of vademecum dat op menig bureau of op menige vensterbank prijkte. In de wandeling werd dit handboek soldaat genoemd. Het echte handboek soldaat was overigens maar een dun boekje (153 pagina’s), wat het qua omvang lang niet haalde bij de vademecums van sociale diensten. Deze handboeken stonden vol met regels die van toepassing waren bij bijstandsverstrekking en hadden grotendeels een juridische inslag. Het handboek stamt dus uit het rechtmatigheidstijdperk.

Nu heb je al die regels ook niet zo nodig als je probeert om mensen aan werk te helpen.Dan kun je beter voor een aansprekend resultaat gaan en dat is dan ook de richting die de diensten zijn ingeslagen. Dit betekent echter niet dat de professionale klantmanager ook meer ruimte wordt gelaten om resultaat te bereiken. De ruimte wordt alleen op een andere manier ingeperkt, bijvoorbeeld door uitvoerige voorschriften over de uitvoering van werkprocessen en door complex ict gebruik. Een uitvoerige poging om de professional onder controle te krijgen. Zie hiervoor ook het verhaal van Matthieu Weggeman dat ik eerder op dit blog plaatste.

Een belangrijk kenmerk van de witte raaf is dat hij zich van de nieuwe regels niet alt veel aantrekt, vooral als hij hierdoor wordt gehinderd om een aansprekend resultaat te bereiken.

Hierbij doet zich een merkwaardige paradox voor. Witte raven door dienstmanagers, terwijl zij juist de regels van diezelfde managers aan de laars lappen omdat het anders niet lukt om een goed resultaat te bereiken.

Een gedachte over “De witte raaf, het pareltje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s