WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Die geleerde mannen van RWI zijn in de praktijk best toffe peren. Ik heb vandaag al met één van hen Alex Driessen gediscussieerd over wat er op de professionaliseringsagenda zou kunnen staan.

Over doorpakken gesproken.

Met Ton van Nieuwkerk (ook RWI) sprak ik af om voor Twitter de hashtag #profagenda te hanteren. Duidelijker dan p-agenda en korter dan profesionaliseringsagenda. Van dit laatste woord raakt je tong in de knoop.  Ik stel dus meteen voor om ook gewoon maar profagenda te zeggen in plaats van… dat lange woord.

op mijn persoonlijke #profagenda staan vier punten:

  • Vakinhoud.

Vooral gemeenten moeten goed nadenken over wat nu eigenlijk van de klantmanager (jobcoach, consulent en wat dies meer zij) wordt verwacht. De functie wordt heel verschillend ingevuld. Er zijn gemeenten met integraal werkende functionarissen die zich met  uitkering en re-integratie bezighouden. Per gemeente zijn er dan toch nog specialisaties voor bijvoorbeeld schuldhulpverlening, maatregelen.

Dat maakt het al ingewikkeld.

Kijken we  naar het onderdeel werk dan zien we een wirwar van taakopvattingen. Er zijn gemeenten waar de klantmanager zich beperkt tot verwijzen naar re-integratieprojecten. Er zijn gemeenten waar de klantmanager de regie heeft over het traject, het helemaal of gedeeltelijk uitvoert of waar voor de uitvoering met een gespecialiseerd onderdeel of met de sociale werkvoorzieing wordt samengewerkt. Er zijn ook gemeenten waar alle genoemde combinaties voorkomen. Nu is er in de loop der jaren het nodige bij elkaar gesprokkeld over competenties  en wat dies meer zij. Maar er is weinig tot niets bedacht over waar het vak over moet gaan en welke vakkennis daarbij nodig is. Hiervoor  wordt vetrouwd.  op de impliciete, vaak verouderde vakkennis van de klantmanager of op de laatste mode. In mijn omgeving is NLP op dit moment erg populair. Wellicht zinvol maar je kunt je afvragen of het gros van de klantmanagers hier echt wat mee kan in de praktijk van alledag. Handreikingen, richtlijnen en protocollen voor de vankinhoudelijk kant van het werk. Het is er gewoonweg niet.

  • Management.

Hoe stuur je een vakvrouw/man aan? Let’s face it. Veel energie zit in spreadsheetmanagement. Alle handelingen moeten te tellen zijn. Te weinig energie zit in inspiratie geven en uitdagingen stellen.De aandacht  gaat uit naar  het ontwerpen van werkprocessne en het introduceren van het zoveelste ICT wondermiddel. Het managen van professionals verdient echter veel meer en andere aandacht.

  • De vakman.

Ik vind niet dat we nu kunnen spreken van vakmensen. Dat betekent niet dat er maar wat aangeprutst wordt maar wel dan er ook bij de klantmanager onvoldoende aandacht is voor zijn persoonlijke ontwikkeling als prof. Velen vertrouwen op hun intuitie, op een opleidingen in een ver verleden en op een wirwar aan bijspijkercursussen en workshops. Wat mij iedere keer weer opvalt is dat klantmanagers soms in één adem sgtellen dat zij volledig op hun ervaring vertrouwen en tevens onvoldoende zijn opgeleid. Daar zit een tegenspraak in of niet soms? Want als je op je ervaring vetrouwt, waar heb je dan die opleiding voor nodig.

Binnen het Gilde re-integratie is vaak gediscussieerd over de vraag of er een beroepsvereniging moet komen die bepaalde kwaliteitsnormen aan de bereoepsuitoefening kan stellen. Ik denk dat een beroepsvereninging een brug te ver is, zeker nu, omdat het vak erg vaag is (zie de eerste bullit). Bovendien schermt een beroepsvereniging af en sluit degenen uit die niet aan een bepaalde norm voldoen.Vind ik persoonlijk weinig aanlokkelijk.

Wel zouden, bijvoorbeeld in Gilde verband, afspraken kunnen worden gemaakt over wat iemand nu tot een echte vakman en -vrouw maakt. Afspraken zouden kunnen gaan over regelmatig vakliteratuur bijhouden, het delen van kennis met vakgenoten en het coachen van newbies, consequente intercollegiale intervisie om de gebruikte werkmethoden te analyseren en te verbeteren en bepaalde normen in de omgang met de klant, zoals respect.

  • Body of knowledge.

Het is duidelijk dat de simpele handreiking over zelfsturing van het RWI voorziet in een grote leemte. Het is een eenvoudige, wetenschappelijk  onderbouwde, stap voor stap handleiding om de zelfsturing van klanten stelselmatig te vergroten. Het kan het begin zijn van een groeiend kennislichaam dat uitvoerders helpt om betere vaklui te worden. Het Gilde doet een nu aantal Gildes met professionals uit verschillende organisaties. Deze bovenlokale Gildes leveren onderbouwde levende praktijkmethodes op over onder andere diagnosestelling en belemmerende overtuigingen. Ook dat is een bijdrage aan georganiseerde kennis over werkende re-integratie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s