WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.


23 augustus 2011

Participatie is uit.

Jarenlang het basisidee achter het beleid van veel Nederlandse gemeenten bij re-integratie en inburgering. Iedereen doet mee; iedereen werkt mee, iedereen hoort er bij. Let vooral op het woordje iedereen. Dat stond altijd in de slogan.

En dat klopte niet.

Het ging niet om iedereen die mee moest doen. Maar om bepaalde groepen (allochtonen) in bepaalde omstandigheden (bijstand) en op bepaalde plekken (achterstandswijken). Als zij mee zouden doen houden we de samenleving bij elkaar. Het participatiebleid als het ultieme theedrinken. het beeld is verschoven. We doen het nu met de zelfstandige burger.

2 reacties op ‘Participatie is uit.

  1. Ooit wel eens gezeild met flinke tegenwind? Dan is het een kwestie van kundig laveren en windstoten hanteren. Er loopt wel eens wat water binnen, part of the deal. Jij zet participatie nu weg als een opdracht van boven en als een te definiëren taak voor iets of iemand. Dan snap ik dat het met de huidige onvoorspelbare tornado’s lastig is om op een koers te blijven. Ik deel je stelling zeker niet, dat komt denk ik omdat participatie voor mij geen opdracht is, maar een uitdaging om te onderzoeken hoe een ieder naar vermogen mee kan doen en hoe een ieder bij kan dragen aan het meedoen van de ander. Laat de labels los, stel de ambities vast: Participatie als wederkerige uiting van autonomie, zelfsturing naar vermogen en vorm van samenredzaamheid. Utopisch? Ik ervaar elke dag dat het kan. Door te doen wat wel kan en de opdrachten van boven mee te nemen in participatieve uitdagingen.
    Verbindend werken speelt hierbij een sleutelrol. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan in een wereld die (nog) dominant gestuurd wordt door economische motieven. Door deze motieven te verbinden aan waarde creatie op sociale thema’s ligt er een grote participatieve uitdaging op ons te wachten. Durft de publieke sector deze uitdaging aan?

    Like

    1. werklust schreef:

      Oh Monique,
      Ik heb ook zo mijn dromen en een aantal daarvan delen wij want daar hebben we het wel eens over gehad. Ik definieerde in mijn stukje participatie als een politeke vedwijnterm. Ik kan er nog meer noemen en anderen ongetwijfeld ook. Misschien kunnen we er een wedstrijd van maken. Het verdwijnt omdat de politieke wind uit een andere hoek waait en er hard wordt bezuinigd. De nadruk ligt nu op de zelfstandige burger. Onduidelijk is nog of en welk zetje deze nog krijgt of dat hij het verder zelf uit mag zoeken.

      Heel erg rampzalig vind ik het niet, het verdwijnen van participatie. Het politieke idee dat er vooral voor iedereen iets moest gebeuren, ongeacht of dit nodig was, heeft geleid tot geldverspilling en weinig andacht voor effectiviteit.

      Ik heb de afegelopen maanden een deel van mijn tijd besteed aan de vraag wat kunnen we (onder de nieuwe omstandigheden) voor mensen die niet zonde hulp aan de slag kunnen. Hoe kun je dat doen met veel minder geld en met nieuwe en andere bondgenoten.

      Of de pulbieke sector deze uitdaging aandurft of -kan weet ik niiet. Ik werk in de pulbieke sector en ben het niet. Persoonlijk vind ik het wel een uitdaging.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s