WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

De zelfstandige burger lost zijn eigen problemen op met behulp van zijn eigen netwerk. Zie daar de nieuwe visie op participatie. In het welzijnswerk en bij sociale diensten moet dan ook een andere aanpak ontstaan met minder overheid (= subsidieverslaving) en minder markt (= minder commerciële re-integratiebedrijven).

Het idee is dat de burger bijna automatisch kan meedoen. aleen als dat echt niet lukt, wordt professionele hulp ingezet.

Maar gaat dat wel werken?

In een artikel in Sociale Vraagstukken gaan Mark van Ostaijen en Rik Peeters in op sociale cohesie en de veiligheidsmonotors die worden gebruikt om deze cohesie te meten. Hun belangrijke kritiekpunt. De moniotors hebben een waardeorrdeel in zich besloten. Het kleinschalige dorpse leven is verkieslijk.

Ten tweede bestaat er een reëel gevaar in de toepassing van een dorps ideaal op de grote stad. Dit is vaak een recept voor bestuurlijke  teleurstelling. Het ideaal van een dorpse sociale cohesie is tamelijk onrealistisch en onhaalbaar voor een gevarieerde grote stad. Politici die een dorpse sociale cohesie nastreven lijken op voorhand hun eigen teleurstelling te organiseren. Want een omvangrijke stad ontsnapt per definitie aan dorpse verlangens.

Dat gevaar loop je natuurlijk ook met alle pogingen om met gebruik van de informele verbanden in een wijk participatie tot stand te brengen. Dat lukt misschien niet omdat de bewoners liever anoniem leven.

 

3 oktober 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s