WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

De bomen groeien niet meer tot in de hemel in de re-integratie.

Dan moet de aanpak anders en simpeler. Wat zien we nu gebeuren? Er ontstaan twee verschillende strategieën. Allebei gebaseerd op een simpele slogan.

  • De werkgever is de nieuwe klant.
  • De klant moet maar zelfstandig worden.

En met die laatste klant wordt uiteraard de oude (werkzoekende) klant bedoeld.

De strategieën komen niet voort uit altruïsme maar uit een gebrek aan geld.

In aanpak 1 lijkt het er op dat de (oorspronkelijke klant wordt vergeten. Hij wordt uit de bak (met uitkeringsgerechtigden gehaald en  geplaatst. Hij is lijdend voorwerp. Het doel van deze aanpak is zoveel mogelijk uitkeringsgeld besparen.

In aanpak 2 lijkt het er opdat de werkgever wordt vergeten. De klant moet hier vooral veel zelf ondernemen. Maar komt hij of zij hierdoor ook aan het werk? Het doel van deze aanpak is zoveel mogelijk re-integratiegeld besparen.

Nu lijkt het er op dat beide strategieën volkomen aan elkaar zijn tegengesteld.

Maar is dat wel zo?

3 gedachtes over “Re-integratie in tijden van bezuiniging: twee strategieën.

  1. Mejo Huizer schreef:

    Beide strategieën zijn op tenminste 2 punten volkomen gelijk.
    Ten eerste zijn ze beide eenzijdig. Het speelveld gaat om bemiddeling tussen arbeidsgevers en werkgevers. En daar doe je geen goed aan om de een of andere kant te kiezen.
    De tweede betreft de afwezigheid van relevantie voor de individuele werkzoekende en de individuele werkgever. Zij hebben geen directe boodschap aan het besparen op algemene gelden voor re-integratie en/of uitkeringen.

    Like

  2. Mejo Huizer schreef:

    De strategieën of oplossingen ademen overigens veel oud denken. Het wordt hoog tijd dat er mensen opstaan die op nieuwe manieren naar de toekomst van onze arbeid gaan kijken.

    Like

    1. Klaas Folkerts schreef:

      Het zijn beide defensieve strategieën en vormen een soort antwoord op de grootscheepse bezuinigingen. Het zijn ook meer antwoorden uit de politiek/bestuurlijke hoek. Ik vind overigens dat de combinatie van beide opvattingen een goed en professioneel antwoord kan worden gevonden.

      En ik moet bekennen dat ik omwillie van het effect de soep heter heb opgediend dan echt nodig is. Rotterdam stelt geen uitkeringsgerechtigden verplicht te werk in Westlandse kassen. En zelfsturing als werkmethode is absoluut niet iets dan in volledige vrijblijvendheid plaatsvindt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s