WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

De mensen van WordPress.com feliciteerden mij onlangs (langs automatische weg uiteraard) met de derde verjaardag van mijn blog Werklust. Dat ik dit al drie jaar volhou. Ik sta er van te kijken.

Ter gelegenheid van de verjaardag plaats ik één van mijn eerste posten opnieuw. Het muurtje van Coen Moulijn als metafoor voor professionaliteit en vooor de institutionele belemmeringen. Toch merkwaardig. Zelf denk ik dat ik nogal zwalk van onderwerp naar onderwerp. Het hoofdthema heeft er echter van begin af aan ingezeten.

Hier volgt dan nogmaals Het muurtje van Coen Moulijn.

Wat maakt van iemand een professional? Het antwoord luidt oefenen, oefenen, oefenen. Malcolm Gladwell schrijft in zijn boek uitblinkers dat het 10.000 uren oefening kost om te excelleren in een vak. Concertpianist, profvoetballer of jobcoach. Pas met 10.000 uur achter de kiezen zijn ze echt goed. Waar vind je ze nog? Mensen die bereid zijn zo veel tijd te steken om te excelleren in één beroep?

Ik moest een presentatie geven en zocht een geschikt symbool voor de professional. Ik vond het in het derde voetbalmonument in mijn stad Rotterdam. Het eerste voetbalmonument is uiteraard de Kuip. Het tweede kan alleen maar het Kasteel van Sparta zijn. Het derde moument bevindt zich in de Bloklandstraat in het Oude Noorden. Daar staat het muurtje van Coen Moulijn.  Coen Moulijn is een Nederlands voormalig voetballer. Hij glorieerde in de jaren vijftig en zestig als linksbuiten bij Feyenoord en het Nederlands elftal.

Coen Moulijn heeft in zijn jeugd eindeloos  tegen een muurtje lopen trappen. Hij had er zelf een doel opgeschilderd. Hij voetbalde met een tennisbal of een prop papier, in Coen’s tijd waren ze arm. Door eindeloos te oefenen op een muurtje, sleep Coen de basisvaardigheden er in waarop later de creatieve vaardigheden ontstaan die de echte prof kenmerken.

Het oorspronkelijke muurtje staat er sinds de stadsvernieuwing niet meer. In 1990 is op een andere plek in de Bloklandstraat een herdenkingsmuurt je geplaatst, ontworpen door de kunstenaar Hans Citroen. Op een zondagmorgen ging ik er heen om er foto’s van te maken.  Als je er vanaf de Bergweg naar toe loopt is meteen duidelijk dat vanaf die kant niet valt te voetballen. Vlak voor het muurtje zijn enkele parkeerplaatsen. Maar aan de andere kant bevindt zich een kleine speelplaats. Aha, denk je dan,  vanaf die kant kunnen de Coen Moulijns van de huidige generatie hun ballen in het doel plaatsen. En inderdaad, de gemeente Rotterdam heeft aan die kant keurig een ijzeren doeltje geplaatst.

Het bleef echter niet bij het plaatsen van een doeltje. De gemeente heeft rond het doeltje ook nog zes kolossale betonnen ballen geplaatst. ”Je kunt hier niet voetballen, zei het Marokkaanse jongetje dat me gadesloeg toen ik deze foto’s maakte,  je breekt je poten”. En zo is het maar net. Soms krijg je meer dan waarom je hebt gevraagd. Ik ging naar de Bloklandstraat voor een mooi symbool voor professionaliteit. Ik kreeg er voor niets een symbool bij voor de obstakels waarmee je te maken krijgt als je je vak op een goede manier wilt uitoefenen.  Institutionele en praktische obstakels die maken dat we niet werken zoals we zouden kunnen werken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s