WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

2013-12-14 10.33.41

Het is vrijdag de dertiende vandaag –ongeluksdag– en het lijkt me daarom toepasselijk om het over fouten te hebben. Fouten veroorzaken ongelukken en ellende toch?

Of niet?

In een organisatie fouten maken is tegenwoordig breed toegestaan mits…

…mits je er maar van leert, luidt dan altijd de enigszins omineuze toevoeging. We zijn tenslotte vandaag de dag allemaal lerende organisaties en omdat je nu eenmaal van fouten kunt leren, hoort het bij een lerende organisatie zoals het kaf bij het koren.

Binnen mijn eigen organisatie hoor ik het zinnetje “fouten maken mag, mits je er maar van leert” eigenlijk alleen maar in verband met persoonlijke en individuele fouten.

Bijvoorbeeld afwijkingen van procedures of vergissingen. Maar als je het zo gebruikt, krijg je echter nog geen lerende organisatie.

Nicholas Taleb bekijkt dit in zijn boek Antifragiel van de organische kant. Een organisme zal antistoffen aanmaken tegen een bacteriële aanval. Een grotere aanval kan dan in het vervolg gepareerd worden. Dit is het principe van de inenting. Je maakt een klein kind een heel klein beetje ziek waardoor het gevaar van een grote levensbedreigende ziekte wordt afgewend.

En als je dit toepast op een organisatie betekent het dat een organisatie letterlijk kleine fouten moet toestaan om grotere te voorkomen.

Zo zou je bij de introductie van een ICT systeem kleine fouten kunnen inbouwen (bijvoorbeeld omdat je de juiste oplossing niet kent of vermoedt dat er beter oplossingen zijn dan jij zou kunnen bedenken) om het systeem zich met behulp van de gebruikers te laten verbeteren.

Ander voorbeeld. Veel overheidsinstanties streven naar perfectie beschikkingen aan burgers. Juridisch perfect, bedoel ik. Bij de burgers waarvoor het is bedoeld, valt echter een onleesbare brief op de deurmat. Een voorbeeld van hoe het voorkomen van fouten een andere -in mijn ogen- veel grotere fout veroorzaakt.

One thought on “Kleine anatomie van het fouten maken.

  1. PatriceV schreef:

    Klaas! Hij is weer geweldig! Ik ben zelf jurist en probeer mensen zulke brieven uit te leggen….. 😦
    Maar belangrijker is inderdaad dat we de ‘fouten’ ook abstraheren van de persoon die de ‘fout’ maakt. En dat de andere die ook op de ‘fout’ betrokken zijn, incasseringsvermogen hebben/krijgen om de ‘fouten’ in hun eigen werkzaamheden te zien.
    Nog afgezien van het feit dat sommige mensen helemaal niet ‘leren van hun fouten’. Die hebben bijvoorbeeld weinig zelfkritisch reflectief vermogen of geven graag anderen de ‘schuld’. Ook hier zijn legio voorbeelden van te noemen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s