WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Wilskracht is vooral een proces, geen diepe morele eigenschap. Dat is de conclusie van journalist John Tierney en psycholoog Roy Baumeister in hun boek Willpower. Rediscovering the greatest human strength. Stanley verrichtte zijn bovenmenselijke prestaties niet omdat hij zich schoor en zijn tent opruimde, maar omdat hij zich een ijzeren regelmaat oplegde en daarmee wilskracht ‘spaarde’ voor de zaken die hij echt belangrijk vond. Zoals het vinden van de bronnen van de Nijl. Of het net op tijd bereiken van Dr. Livingstone (I presume, al heeft hij dat in werkelijkheid nooit gezegd). Over datzelfde belang van routine vertellen kampgevangenen en overlevenden van andere rampen. In zware omstandigheden houden regelmaat en rituelen een mens op de been. En het verklaart bijvoorbeeld het succes van een organisatie als Anonieme Alcoholisten.

Want met de voorraad wilskracht, moet je spaarzaam omgaan. Wie zijn beperkte vermogens tot zelfcontrole vooral besteedt aan dagelijkse beslissinkjes (‘zal ik dan toch maar géén chocola eten?’ ‘wel scheren? niet scheren?’, ‘zal ik nu of straks de vuilnis buiten zetten?’ ‘nu nog hardlopen?’) houdt minder mentale energie over voor grootsere daden. En tegen nieuwe, belangrijkere zaken ga je enorm opzien. Liever nog even tv. Of de krant lezen. En dus niet eindelijk die schuur eens opruimen, laat staan een nieuwe hobby beginnen.

Hendrik Spiering in NRCnext.

9 januari 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s