WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Ik was laatst bij mijn broer op visite. Bij het eerste kopje koffie kreeg ik een koekje maar bij het tweede kopje niet. “Goh, zeg ik tegen mijn broer, ik lust bij mijn tweede kopje koffie ook wel een koekje”. “Dat kan wel, zegt mijn broer, maar dat hoort eigenlijk niet, want ik leef volgens mijn moeders regels”.

Nu moet ik hier bij vertellen dat mijn broer nooit is uitgevlogen. Hij is bij mijn ouders blijven wonen tot mijn moeder een paar jaar geleden als laatste overleed. Hij moest toen op latere leeftijd alsnog een eigen huishouden opzetten en dat leek mij en mijn andere broers en zus een probleem. Hij had namelijk geen werk en laten we zeggen een erg klein netwerk.

Mijn moeder heeft haar leven lang, behoudens kleine aanpassingen, vaste patronen gevolgd. Koffie en thee werden op vaste tijden geserveerd. En inderdaad, bij het eerste kopje werd de koekjestrommel geopend, bij het tweede kopje bleef de trommel dicht. Er werd om zes uur gegeten. Er was een tijd om te stofzuigen en een tijd om boodschappen te doen. Het was hetzelfde patroon dat in elk huishouden van voor en net na de oorlog werd gevolgd. en wat had ik er een hekel aan toen ik zo rond de twintig was en heel opstandig.

Nu houden mijn moeders regels mij broer in een vast spoor. Zijn huishouden is proper en in orde. Hij heeft zijn contacten, al zijn het er niet veel. Hij heeft de contacten van mijn moeder met het restje oude familieleden erbij genomen. Ik doe hem te kort als ik hier niet noem dat hij zelf ook geneigd is tot orde en netheid.

En ik vind dat er een hoop voor te zeggen is voor het volgen van mijn moeders regels. Kijk, ik wil geen koekjes in mijn herenboudoir omdat ik weet dat het hele pak in één keer verslind. Dat is iets wat mijn moeder en mijn broer nooit zou gebeuren. En ik heb heel goede redenen om van de koekjes af te blijven maar echt lukken wil het niet.

Een weefwerk van (goede) gewoonten is de beste basis om je leven in te richten. Hoe creatief of gepassioneerd we ook willen leven. De beste basis is een patroon van gewoonten. Je hoeft er niet over na te denken, je doet gewoon altijd op dezelfde manier en op dezelfde tijd.

Gewoonten bepalen de ruimte voor onze passies.

3 thoughts on “De kracht van de gewoonte. Leven volgens mijn moeders regels.

  1. Gejo Duinkerken schreef:

    Ha Klaas, helemaal mee eens. Maar bij het volhouden van het door jezelf gewenste gedrag is juist ook bepalend dat je de regels aan jezelf oplegt, dat je voor deze regels inhoudelijk positief voor kiest. Dan pas leidt leven volgens regels tot geluk en welbevinden. Daarom is er na de vijftiger jaren een zoekende generatie ontstaan die alle regels aan hun laars lapten, juist omdat ze dachten dat die vrijheid het geluk bracht. Dat bleek niet zo. Zonder regels redt bijna niemand het. Nu weten we dat je de regels die voor jou werken erg individueel zijn. En dat je die vanuit een eigen motivatie aan jezelf kunt opleggen. Zelfdiciplinering leidt grappigerwijs tot vrijjheidsbeleving.

    Like

    1. Klaas Folkerts schreef:

      Eens hoor. Het komt uiteindelijk neer op het idee dat in der Beschränkung sich den Meister zeigt. Een meester (in wat dan ook) beperkt zich maar bepaalt ook zijn richting.

      Like

  2. Arjan Reefman schreef:

    Wat een prachtig stuk Klaas! Ontroerend en onderhoudend. Klasse!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s