WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

stadsstraat

In de 19e eeuwse stadswijken was de werkgelegenheid nooit ver weg. Het barstte er van de winkeltjes, werkplaatsen en bedrijfjes. Het was zichtbaar en dichtbij. Dat is allemaal weg, zeggen we daar altijd over. En inderdaad, er is -zo te zien- niet veel van over.

Ik wandelde een paar jaar geleden met kid2 door mijn geboorte dorp Breukelen en vertelde over de vijf kruidenierszaken en zeven kappers die daar ooit waren gevestigd en over de merkwaardige religieuze scheidslijnen in hun klandizie. Zwaar gereformeerden haalde hun grutterswaren bij juffrouw Boelaard en de katholieken bij de gezusters Nederend (bijgenaamd de drie sneetjes).

No more.

In moderne tijden bevindt de werkgelegenheid zich ver weg, op industrieterreinen aan stadsranden of langs snelwegen. En het is voor gemeenten zaak om met de werkgevers daar afspraken te maken om hun werkloze inwoners te werk te stellen.

Maar klopt dat wel?

In een erg interessant artikel op stadsweblog Vers Beton wandelt Tijs van de Boomen van Rotterdam naar Schiedam door stadstraten (en dus niet langs de brede autostraten die beide steden ook verbinden). Hij doet dat met reden:

Mark Brearley, hoogleraar stedenbouw en twaalf jaar lang een van Londens belangrijkste adviseurs, benadrukt dat niet de bedrijventerreinen de economie van de stad schragen, maar de high streets oftewel stadsstraten. Maar liefst 47 procent van de Londense bedrijven is gevestigd aan een high street en 1,45 miljoen mensen werken binnen een straal van tweehonderd meter ervan.

Dat is een heel opmerkelijke observatie. Als Brearley gelijk heeft dan is dat weefsel waarvan wij dachten dat het naar een winderig bedrijventerrein was verplaatst misschien weg uit de woonwijk maar ngo dichtbij. Niet helemaal want de Rotterdamse haven ligt tegenwoordig toch echt veertig kilometer verderop.

Door de economische en ecologische crisissen van de laatste jaren en de snelle technologische ontwikkeling verschuift de aandacht naar circulaire economie en deeleconomie. Voor een deel van deze ontwikkeling geldt dat dit dichtbij en in de stad georganiseerd is of kan worden.

Achter de deuren, poorten, stegen en zijstraten ligt namelijk een complete wereld van woningen, bedrijven en voorzieningen, die samen de high street voeden en vice versa. Hoe dieper de blokken, des te groter de uitwisseling en levendigheid. Vergeet de modernistische functiescheiding, zegt Brearley: de organische stedelijke structuur, die zo lang achterhaald leek, is ons kostbaarste stedelijke goed. Daar ligt de toekomst

Het is maar een vraag: is het nu zo dat we werkgelegenheid voor mensen uit achterstandswijken in Rotterdam ten minste voor een deel dichtbij kunnen vinden in de stadsstraten van Rotterdam, of klets ik nu uit mijn nek?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s