WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

Ik denk wel eens hoe zit het nu eigenlijk met die ZZP-ers. Je hoort voortdurend verhalen dat er een hele groep onder de armoedegrens duikt. Maar als er dan iemand of iets voorstelt om daar eens wat aan te doen, wordt er uit de ZZP hoek keihard geroepen dat dat nergens voor nodig is en dat ze zelf hun broek wel op kunnen houden.

Nu is dat natuurlijk ook wel zo. Een beetje ondernemer is niet graag afhankelijk. Ik sprak ooit een ZZP-mevrouw die bekende slechts over een mantelpakje te beschikken voor klantbezoek, wat een probleem wordt als je twee keer dezelfde klant bezoekt. Maar toen ik haar uitnodigde om bij Dress for Success voor niets een mantelpakje te komen passen, wilde ze dat absoluut niet. We zijn uiteindelijk uitgekomen op accessoires. Voor ieder klantbezoek een ander shawltje, dat kon dan nog net.

  • Armoedegrens.

zzp-ondernemer

Die onder de armoedegrens duikende ZZP-er bestaat wel degelijk.  Uit  onderzoek van het Kennisinstituut Zelfstandig ondernemerschap blijkt hoe de groep zo’n beetje in elkaar zit.  Slechts een minderheid van 20% van de ZZP-ers zijn echt ondernemer. Dit is de hoogopgeleide bovenkant van de groep die ook het meest van zich laat horen. Zij willen geen overheidsbemoeienis. Life is tenslotte hard en survival of the fittest onvermijdelijk. En als je daar niet tegen kan dan ga je toch gewoon wat anders doen.

 

zzp-geen-ondernemer

bron: De ZZP vloot in een transformationele arbeidsmarkt (KIZO 2016)

35% van de ZZP-ers kan zich goed redden maar vraagt en vindt ondersteuning in groepen gelijkgestemden. Een tweede groep van 35% bestaat uit minder draagkrachtigen die niet zonder hulp kunnen investeren in opleiding en een duurzame toekomst en een groep van circa 7% is domweg afhankelijk van bijstand.

  • Overheidsbemoeienis 

42% van de ZZP-ers is dus een beetje kwetsbaar, behoorlijk kwetsbaar of kopje onder. De laatste groep is met 7% gelukkig het kleinst. Moet de overheid daar iets mee? Het lijkt me wel. Er is gewoon een belang. Je schiet er als stad niet veel mee op als een deel van je bevolking weliswaar werkt maar zich op of onder de armoedegrens bevindt. En 42% van de ZZP-ers mag je tot de groep rekenen die onvoldoende middelen heeft om zich omhoog te werken. Je zal willen stimuleren dat de groep die van bijstand afhankelijk zich omhoogwerkt en dat de grote groep daarboven zich kan scholen en verzekeren. hoe die overheidsbemoeienis er uit moet zien is vers 2. Maar met die mevrouw in het achterhoofd lijkt het meer voor de hand te liggen om niet uit te gaan van een mantelpakje maar eerder van een shawltje. Dat shawltje zou kunnen bestaan uit een goede infrastructuur die helpt zorgen voor continue werk (en inkomsten).

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s