WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.

De opkomst van de robot betekent niet de ondergang van werk.

23 november 2017


Een overzichtelijk en nuchter filmpje. Werk verdwijnt niet, ook niet in deze tijd van ongebreidelde technologische groei. Opgelucht? Dat kan nog tegenvallen.

Er ontstaat nieuw werk

  • maar niet op dezelfde plaats (de geografische kloof);
  • niet meteen (de tijdkloof);
  • niet met dezelfde benodigde vaardigheden (de skills kloof).

Er is dus geen reden om heel erg vrolijk te zijn over de lange termijn ontwikkelingen op de arbeidsmarkt maar het verdwijnen van werk hoort waarschijnlijk daar niet bij.

ene als je nu juist zat te wachten op het verdwijnen van werk om er van je basisinkomen vrolijk op los te leven: jammer.

 


9 augustus 2017

IMG_7403

Je hebt het of je hebt het niet. Je bent een ‘have‘ of een ‘have  not’ in de klassieke opvatting over armoede. Armen zijn have not’s; proletariërs. Blijft deze gang van zaken overeind in de veel besproken next economy?

Next economy is wat ons overkomt door snelle technologische ontwikkelingen. We gaan alles delen via internetplatform. Onze heggenschaar, onze auto (via Uber) en ons huis (via AirBnB). De manier van produceren wordt helemaal anders. Robots nemen de productie over. Maar dat geeft niet want we worden onze eigen energieproducent en daar worden we stikgelukkig van.

We zijn bovendien verschrikkelijk hoogopgeleid en dat is maar goed ook want we moeten onze kennis en vaardigheden voortdurend bijspijkeren, wisselen veelvuldig van klus of baan, zijn dus verschrikkelijk creatief en flexibel. Dat heet 21st century skills.

Next economy lijkt vooral te gaan over hoogopgeleide jongeren alsof dat de enige mensen categorie is die over tien, vijftien jaar nog bestaat.

Maar dat is natuurlijk niet zo.

De achterblijvers bestaan over tien jaar natuurlijk gewoon nog. Het enige nieuwe aan de next economy is dat ze ook nog cannot’s zijn geworden. 21st century skills lijken er vooral te zijn voor jonge hoogopgeleiden en niet voor de eeuwige vergaarbak van ouderen, laagopgeleiden, statushouders en of geestelijk beperkten.

En have not’s zijn ze ook nog gewoon. In praktische zin betekent dat dat flexibiliteit aan hen vaak niet is besteed. Flexibiliteit veronderstelt risico’s durven nemen. Een financieel reserve helpt daarbij. Maar een financieel reserve hebben have not’s uit de aard van de zaak nu eenmaal niet. Dus nemen ze liever ook geen risico. Dat is nu al zo en over tien, vijftien jaar is dat niet anders.

die next economy werkt alleen als er een sociaal antwoord komt op

COLUMN Voorstanders van het basisinkomen komen steevast met twee argumenten: De bijstand is ontspoord door een overmaat aan beperkende regels en zo komt niemand aan een baan, maar trouwens, de robots komen er aan en die pikken sowieso alle banen in. Wat betreft argument 1: point taken maar het lijkt me de vraag of we die …

Lees verder

QUOTE.

IMG_0004_NEW

Het klopt dat in het sociale domein die twee stromingen aan het botsen zijn. De decentralisatie is ingezet volgens de oude logica, namelijk het generaliseren van iets wat op een paar plekken bleek te werken. Dat wordt vervolgens overal van bovenaf ingevoerd. In de praktijk zijn er overal initiatieven met buurtteams die integraal werken en bewoners bij elkaar brengen. Die ontstaan organisch vanuit een klik tussen mensen, die met elkaar het wiel opnieuw uitvinden. Ik vind dat de politiek te weinig schakelt tussen die twee werkelijkheden. We moeten systematischer ruimte maken voor alternatieve ideeën.

Caterine Baeten: Derk Loorbach, “We hebben een nieuwe definitie van werk nodig”. op Vers Beton.

11 april 2016

QUOTE.

IMG_0004_NEW

“Als jager-verzamelaars hebben we honderdduizenden jaren rondgelopen op de savannes. De groepen waren klein en egalitair. Er was een voorkeur voor een sterke, masculiene leider omdat leiderschap vooral fysiek was. Deze kon de groep het beste leiden en van voedsel voorzien. Iedereen in de groep kon zien wat de leider de groep bracht; zijn functioneren werd constant gewogen en je kon op ieder moment besluiten hem niet meer te volgen en de groep te verlaten”.

Maar van Vugt (citaat) in “Evolutie van onze hersenen kan ontwikkeling moderne organisaties niet bijhouden“. door Eric Smallenburg op Innovatief Organiseren.

Ik lees nu het Oerboek van Carel van Schaik en Kai Michel over de evolutie en de Bijbel. Centrale stelling: de bijbel gaat over de moeizame overgang van jagers verzamelaars naar een landbouwsamenleving met een hiërarchische structuur. Volgens deze schrijvers hadden savannebewoners eigenlijk alleen leiders als het er even op aan kwam. (olifantenjager, andere stam de hersens in slaan).

4 april 2016

QUOTE.

IMG_0004_NEW

 

Er hangen veel jongeren op en rondom de Teilingerstraat. Uit gesprekken met bewoners bleek dat dat een probleem vormde. Kijk, mijn opvatting van het beroep architect is: je zoekt naar oplossingen voor een probleem dat zich aandient. We zijn met de jongeren gaan praten, en wat merk je dan? Ze willen daar niet zijn, alleen ze kunnen niets vinden – het ontbreekt aan handreikingen, aan motivatie, het zijn gedesillusioneerde jongeren.’

Michiel Groothoff over Buurtsuper op de Website van ZOHO.

 

En dat leidt dan tot een door architecten georganiseerd stage en werkproject van een half jaar. Je ziet het nog vaker ook. Ruimte verbinden met werk en samenleven. Logisch eigenlijk.

14 maart 2016

QUOTE.

IMG_0004_NEW

Een collega die in Amerika had gezeten, zei eens: let eens op het verschil tussen personeelsadvertenties daar en hier. In de VS zijn het functies die je begrijpt, hier is iedereen iets vaags als regisseur, coördinator of projectmanager.

Martin Sommer, het  Montessori bestuur in de Volkskant van 5 maart 2015.

En aan dat rijtje zou ik zonder moeite een hele serie loze functiebenamingen kunnen toevoegen. Gemeenschappelijk kenmerk van al deze functies en van de functionarissen die ze beoefenen is dat ze over geen enkel mandaat beschikken. Het zijn praatfunctionarissen die eindeloos coördineren onderling tussen burgers en de gezichtsloze bureaucraten in de kantoortorens.

Het meest opvallende is nog het schrille contrast tussen de functiebenaming, als je regisseur bent, ga je toch over wat er op het toneel plaatsgrijpt, en de functie inhoud, die vaag is en ongrijpbaar.

De bottomline is dat de vaagheid het nemen van verantwoordelijkheid in de weg staat, zoals Sommer terecht constateert.

7 maart 2016

%d bloggers liken dit: