WERKLUST

Stuur jezelf en help een ander.


23 februari 2016

TERZIJDE.

IMG_0003_NEW

Jaren lang is er voor gepleit en nu is het dan eindelijk zo ver. Het ministerie van Sociale Zaken steekt 10 miljoen euro in het  kennisprogramma Vakkundig aan het Werk.

Om dat bedrag van 10 miljoen euro moest hoogleraar Lex Burdorf onlangs smadelijk lachen toen hij een inleiding verzorgde over het belang van effectieve re-integratie voor gezondheid. Burdorf is hoogleraar Determinanten van Volksgezondheid aan de Erasmusuniversiteit en doet daar onderzoek naar de gezondheidseffecten van werk. Die effecten zijn positief en ongehoord groot. Dat u het weet.

Overigens heeft Burdorf het niet over zo-maar-wat-doen-op-goed-geluk re-integratie, waar we nog steeds te veel voorbeelden van zien. (Het werkt, want de wethouder zegt dat het werkt) maar om bewezen effectieve re-integratie. En de zoektocht naar bewijs is nu net waar het in het kennisprogramma om draait.

In de ogen van een medicus is die tien miljoen van het ministerie maar een fooi als het wordt vergeleken met de vele miljoenen die aan medische research worden uitgegeven. Vandaar dat smadelijke lachje. Gezien de grote effecten vooral voor mensen met een lage opleiding en/of uit achterstandwijken is een veel hogere investering meer dan op  zijn plaats.

Wel jammer dat de tweede kamer het re-integratiebudget van gemeenten nagenoeg helemaal heeft opgedoekt vanwege geldsmijterij zonder resultaat. De komende jaren zullen we het moeten doen met een klein beetje geld voor een steeds groter probleem maar dan wel effectief besteed.

UWV

Het zal wel komen omdat ik zelf bij zo’n club werk maar het houdt me al jaren vreselijk bezig. Waarom lopen ICT projecten bij de overheid zo verschrikkelijk uit de hand. Ik kan het zelf waarnemen. Maar de mate waarin de kosten en vooral ook de bruikbaarheid zo gierend uit de klauw lopen. Hoe kan dit nu toch? daar moet toch een diepliggende oorzaak voor zijn?

Het antwoord staat in dit artikel in NRC waarin de voorspelbare (en voorspelde) crash van Werk.nl van het UWV wordt gefileerd.

Het onthutsende  is voor mij dat er niets in staat dat ik niet had kunnen raden. Ik ga er blijkbaar stilletjes van uit dat er bij zoiets als Werk.nl een voor mij verborgen of onduidelijk aspect een dominante rol speelde. Het kan toch niet zo zijn dat de gebruikelijke bureaucratische aspecten van de organisaties dit merkwaardige en kostbare schimmenspel veroorzaakten?

Maar dat kan dus wel.

Het artikel zelf vat het kernachtig samen:

Het is ook een schoolvoorbeeld van een patroon dat vaker tot overheidsfalen leidt. Politici bedenken onuitvoerbaar beleid; bestuurders en topambtenaren schuiven aangekondigde problemen zo lang vooruit dat ze niet meer zonder grote schade kunnen worden opgelost. Het vermijden van risico’s en het beschermen van (politieke) imago’s krijgt prioriteit boven het verbeteren van overheidsdiensten voor burgers.

Met name dat laatste is natuurlijk de sleutel. Het artikel laat bovendien goed zien dat angst de leidende factor is bij het nemen van beslissingen over Werk.nl. Daardoor krijg je uiteindelijk een systeem wat je helemaal niet wilt. Ook al lijkt werk.nl de laatste tijd te functioneren:

De conclusie is al met al niet dat het bouwwerk stevig staat. Het is eerder dat binnen het UWV de systemen zo weinig mogelijk worden aangeraakt, uit angst voor een nieuwe crash.

(…)

Maar door die kramp raakt de droom én belofte van de raad van bestuur van een goedkoop te onderhouden, stabiele digitale dienstverlening, waar mensen die werk zoeken echt iets aan hebben, steeds verder uit zicht. Het UWV is verlamd.

30 november 2015

door Maurits Depla en Klaas Folkerts. De invoering van de Participatiewet vormde de zoveelste ingrijpende aanpassing van het werk van sociale diensten. Zijn we er hiermee? Nee, dat zit er niet in. Grote maatschappelijke en technologische krachten werken in op sociale diensten en de mensen die er werken. Wat staat ons nog te wachten de …

Verder lezen

Als werk niet meer de gangbare weg is voor het verkrijgen van inkomen, en we niet accepteren dat de overgrote meerderheid van de mensen in een situatie van extreme armoede of afhankelijkheid komt, dan moet het bestaansminimum op andere manieren worden verzekerd. Een forse politieke en economische uitdaging. Daarnaast speelt de uitdaging hoe werk als gewaardeerd onderdeel van het leven voor de toekomst kan worden veiliggesteld. Tot nu toe gaan veel ‘automatismen’ de verkeerde kant op: op crises wordt gereageerd door het productieve aspect te versterken.

Jac. van der Klink: Onze kijk op werk moet radicaal veranderen. Weg van het rendementsdenkenop Sociale Vraagstukken. . 

20 mei 2015

Soms moet de neus even de lucht in om een trend te ruiken. En wat ik opsnoof tijdens het congres over de toekomst van de sociale dienst was overduidelijk een scholingsluchtje. Jarenlang zat scholing voor werkzoekenden in het verdachtenbankje van de re-integratie want maar zelden bleek uit onderzoek dat het erg effectief was. Alleen in …

Verder lezen

Waarom komen burgers bij de sociale dienst. U mag kiezen uit: ze hebben geen geld. ze hebben geen werk. Laat me raden, uw antwoord is “ze hebben geen geld”. Dat was in ieder geval het unanieme antwoord van de ongeveer twintig collega’s die ik dit de afgelopen weken heb gevraagd. Zelfs als het hebben van geen …

Verder lezen

‘Een hardloopster die meters kan maken’, zo omschreef minister Asscher voormalig Tweede Kamerlid Mirjam Sterk, nu ambassadeur jeugdwerkloosheid. Zij moet tot 2015 banen regelen voor de 148.000 werkloze jongeren in Nederland.

Dit najaar toerde Sterk zes weken door Nederland met uitzendbureau Randstad om 10.000 jongeren aan werk te helpen. Dat doel werd, met 8281 banen, niet gehaald. Bovendien: Randstad plaatst iedere maand jonge werkzoekenden, wat voegde Sterk toe? Randstad noch het actieteam gaven hier duidelijke cijfers over.

Als ambassadeur jeugdwerkloosheid kan Sterk altijd naar De Krom van het Techniekpact of Oudeman van het Actieteam Crisisbestrijding wijzen. Die dragen net zoveel – of net zo weinig – verantwoordelijkheid voor de aanpak van jeugdwerkloosheid. Aanspreekbaar op mislukking of succes zijn ze geen van allen.

Uit: dagblad Trouw.

31 oktober 2013